Raport ESG

Znacznie ogranicza ona krąg podmiotów zobowiązanych do składania raportu i obejmuje m.in.:

– ograniczenie obowiązku składania raportu ESG do jednostek i grup kapitałowych, w których zatrudnienie przekracza 1000 pracowników oraz przychody netto ze sprzedaży przekraczają 450 mln euro rocznie;

– zwolnienie jednostek, które są dużymi emitentami z rynku regulowanego ze sporządzania ich własnego raportu ESG, w sytuacji gdy zostaną one objęte skonsolidowaną sprawozdawczością ESG przez ich jednostkę dominującą;

– wprowadzenie limitu informacji, których jednostki raportujące będą mogły żądać od innych jednostek w ramach swojego łańcucha wartości – głównie z sektora MŚP – na potrzeby sporządzenia sprawozdawczości ESG;

– uzupełnienie przepisów umożliwiających jednostkom pomijanie w sprawozdawczości ESG w szczególności informacji niejawnych, informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa oraz informacji wrażliwych, których ujawnienie mogłoby niekorzystnie wpływać na pozycję rynkową jednostki;

– wydanie przez Komisję Europejską do 1 lipca 2027 unijnego standardu atestacji sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju.

Dyrektywa powinna być implementowana do polskiego porządku prawnego do dnia 19 marca 2027 r. – w praktyce prawdopodobnie nastąpi to przez odpowiednią zmianę przepisów ustawy o rachunkowości.

Treść Dyrektywy wskazuje, że w zakresie sprawozdawczości sam obowiązek raportowania został ograniczony do największych podmiotów, a dodatkowo doprecyzowano zakres danych wymaganych w łańcuchu wartości, co należy ocenić pozytywnie. Spodziewać się można, że w najbliższych latach wzrośnie znaczenie VSME, czyli dobrowolnych standardów raportowania.

Projekt przewiduje w szczególności rozszerzenie katalogu praktyk uznawanych za nieuczciwe (tzw. czarne praktyki rynkowe). Zgodnie z nowymi regulacjami, do takich praktyk ma zostać zaliczone m.in.:

1) posługiwanie się ogólnymi twierdzeniami środowiskowymi bez ich potwierdzenia (np. „przyjazny dla środowiska”, „zrównoważona produkcja”),

2) stosowanie oznaczeń ekologicznych, które nie opierają się na systemach certyfikacji lub nie zostały ustanowione przez organy publiczne, (np. „eko”, „ekologiczny”, oznaczenia zielonego liścia czy inne grafiki sugerujące, że produkcja uwzględniała aspekty środowiskowe),

3) przekazywanie wprowadzających w błąd informacji dotyczących wpływu produktów na środowisko, ich trwałości lub możliwości naprawy (np. „5 razy trwalszy”, „biodegradowalny”).

Projekt zakłada również rozszerzenie obowiązków informacyjnych wobec konsumentów. Przedsiębiorcy będą zobowiązani do przekazywania bardziej przejrzystych informacji dotyczących m.in. trwałości produktów, dostępności napraw czy aktualizacji oprogramowania.

Proponowane zmiany będą miały istotne znaczenie dla przedsiębiorców prowadzących działania marketingowe, zwłaszcza w zakresie komunikowania cech środowiskowych produktów i usług. Nowe przepisy wymuszają na przedsiębiorcach przeanalizowanie i modyfikacje strategii marketingowych i stosowanych oznaczeń, w tym także znaków towarowych.

Zgodnie z projektem zmiany mają wejść w życie 27 września 2026 r.